społeczności wodnych świata

Artículo revisado y aprobado por nuestro equipo editorial, siguiendo los criterios de redacción y edición de YuBrain.


Populacja to zbiór osobników tego samego gatunku, które współistnieją i rozmnażają się między sobą; na przykład ławica (czyli grupa ryb) to populacja. Z kolei populacje, które oddziałują na siebie w tej samej przestrzeni, tworzą społeczności. Ryby, gąbki, glony i koralowce to przykłady populacji tworzących społeczność rafową.

Jednak zespół społeczności i warunki przestrzeni, w której żyją iz którą są powiązane, tworzą ekosystemy. Na przykład społeczności żyjące na rafie oraz między innymi warunki zasolenia, głębokości, temperatury tworzą ekosystem.

Ekosystemy mogą być lądowe lub wodne. Te ostatnie to wszystkie te, które są związane z zbiornikami wodnymi, takimi jak rzeki i oceany. Dzieli się je na ekosystemy słodkowodne i ekosystemy morskie.

ekosystemy słodkowodne

Ekosystemy słodkowodne są kontynentalne, to znaczy rozciągają się na powierzchni kontynentów. Dwie popularne nazwy tych ekosystemów to lotic i lentic.

  • Ekosystemy lotosu , takie jak strumienie i rzeki, charakteryzują się prądem swoich wód, wód, które z kolei podążają w określonym kierunku. Kurs może być wysoki, średni lub niski. W górnym biegu rzeki są wąskie, a nurt bywa silny; w środkowym biegu przepływ (czyli objętość płynącej wody) maleje; aw dolnym biegu woda krąży po bardziej płaskim terenie.
ekosystem lotosu: rzeka
W ekosystemach lotnych, takich jak rzeki, woda płynie z różną prędkością, w zależności od kanału.

  • Ekosystemy soczewkowe , takie jak jeziora i laguny, charakteryzują się względnie stojącymi wodami. W nich woda może krążyć od dna do powierzchni, co umożliwia transport składników odżywczych i tlenu oraz reguluje temperaturę.
Ekosystem lenticki: jezioro w Dolomitach
Jezioro to, położone w Dolomitach we Włoszech, to ekosystem soczewicowy.

Szczególnym typem ekosystemu słodkowodnego są obszary bagienne zwane terenami podmokłymi , ponieważ powstają one w wyniku gromadzenia się wody na płaskich obszarach, które są czasowo lub stale zalane i mogą mieć wodę płynącą lub stojącą.

czapla na bagnach lub terenach podmokłych
Czaple z typowymi zwierzętami mokradeł i bagien.

Typowe zbiorowiska w ekosystemach słodkowodnych są różnorodne: można znaleźć wiele gatunków pstrągów, alg, bakterii, grzybów i oczywiście ryb.

ekosystemy morskie

Ekosystemy morskie nie są kontynentalne, to znaczy obejmują środowiska rozciągające się od wybrzeży do głębi oceanu, poza szelfy kontynentalne; Charakteryzują się również wysokim stężeniem soli. W zależności od odległości od brzegu ekosystemy morskie zmieniają się:

  • W rejonie położonym najbliżej plaży, zwanym litoralem , znajdują się ujścia rzek. Znane również jako interfejsowe ekosystemy wodne, są płytkie i zawierają mieszankę słodkiej i słonej wody. Dzielą się na lasy namorzynowe i bagna. Namorzyny to ekosystemy zlokalizowane w tropikalnych regionach planety, a swoją nazwę zawdzięczają dominującej obecności drzewa zwanego namorzynem ; tymczasem bagna znajdują się w strefach klimatu umiarkowanego.
Lasy namorzynowe na bagnach namorzynowych Półwyspu Jukatan w Meksyku
Namorzyny charakteryzują się korzeniami powietrznymi, przystosowaniem do wychwytywania większej ilości tlenu i materiałów filtracyjnych zawieszonych w wodzie.

  • W strefie rozciągającej się od wybrzeża do krawędzi szelfu kontynentalnego, zwanej sublitoralem , występują trawy morskie i rafy koralowe. Trawy morskie rozwijają się na piaszczystym lub błotnistym dnie i są domem dla różnych glonów, żółwi, jeżowców i krabów; Rafy koralowe to ekosystemy o dużej różnorodności biologicznej, których wody są krystalicznie czyste, płytkie i ciepłe, a obfitują w nie nie tylko koralowce, ale także różnorodne ryby, mięczaki, skorupiaki i gąbki, m.in.
Żółw pływający w australijskiej trawie morskiej
Trawy morskie to płytkie, ciepłe ekosystemy wodne.

  • Na morzu, za krawędzią szelfu kontynentalnego, znajduje się strefa oceaniczna , gdzie różnorodność jest mniejsza niż w strefach litoralu i sublitoralu.

Charakterystyka osobników w zbiorowiskach wodnych

Populacje, które tworzą różne społeczności wodne, mają wspólne cechy, które pozwalają im żyć w tych środowiskach, które są nazywane adaptacjami. Niektóre z tych adaptacji, w przypadku wielu roślin wodnych, to:

  • Cienkie liście, ze względu na brak warstwy ochronnej zwanej kutykulą, którą mają rośliny lądowe i która pomaga im nie odwadniać.
  • Początkowy lub nieistniejący korzeń, ponieważ wiele z tych roślin pływa; te, które nie unoszą się na wodzie, nie są zależne od tej struktury do wchłaniania wody i składników odżywczych w takim stopniu, jak rośliny lądowe.
  • Brak aparatów szparkowych u roślin zanurzonych i kilka aparatów szparkowych u roślin pływających. Dzieje się tak, ponieważ nie muszą wymieniać gazu przez te struktury.

Z drugiej strony, niektóre adaptacje u wielu zwierząt wodnych to:

  • Kończyny w kształcie płetw i korpusy hydrodynamiczne ułatwiające poruszanie się w wodzie.
  • Narządy oddechowe składające się ze skrzeli, które pobierają tlen z wody, z wyjątkiem ssaków wodnych, takich jak wieloryby.
  • Kilka zwierząt morskich ma mechanizm osmoregulacji, w którym tracą wodę w wyniku osmozy i kompensują tę utratę poprzez picie słonej wody i wydalanie soli przez powierzchnię skrzelową; u zwierząt słodkowodnych pozyskują wodę przez osmozę i obficie oddają mocz. Osmoza to mechanizm, dzięki któremu woda krąży przez błony komórkowe.

Źródła

Biggs, A., Hagins, WC, Holliday, WG, Kapicka, CL, Lundgren, L., Haley, A., Rogers, WD, Sewer, MB, Zike, D. Biology . Glencoe/McGraw-Hill., Meksyk, 2011.

Curtis, H., Barnes, NS, Schnek, A., Massarini, A. Biology . 7. edycja. Redakcja Médica Panamericana., Buenos Aires, 2013.

-Reklama-

mm
Maria de los Ángeles Gamba (B.S.)
(Licenciada en Ciencias) - AUTORA. Editora y divulgadora científica. Coordinadora editorial (papel y digital).

Artículos relacionados