Jak powiedzieć „wszystkiego najlepszego” po łacinie?

Artículo revisado y aprobado por nuestro equipo editorial, siguiendo los criterios de redacción y edición de YuBrain.


Obchody urodzin to tradycja, która jest obchodzona od tysięcy lat. W starożytnym Rzymie składając życzenia urodzinowe po łacinie używano między innymi takich zwrotów jak: Felix dies natalis czy Felix sit natalis dies .

o łacinie

Łacina to język, który powstał w Lacjum lub Lacjum , regionie dzisiejszych Włoch, i rozprzestrzenił się na obszar, który później stał się Rzymem, gdzie stał się językiem urzędowym. Wraz z ekspansją Cesarstwa Rzymskiego łacina rozprzestrzeniła się na inne części Europy, Afryki i Bliskiego Wschodu.

Łacina stała się językiem wielu ksiąg retorycznych, poezji, tragedii, komedii i satyr, w których ucieleśniono wiedzę o najważniejszych pisarzach i myślicielach rzymskich.

Literaturę łacińską można podzielić na „literaturę prymitywną” i „literaturę klasyczną”. Ten ostatni dzieli się z kolei na Wiek Złoty i Wiek Srebrny. Okres największej świetności literatury łacińskiej zakończył się w II wieku naszej ery Uważa się, że użycie łaciny jako żywego języka malało już od I wieku naszej ery. W następnych stuleciach również zainteresowanie literaturą łacińską stopniowo malało. W średniowieczu łacina nadal była używana głównie jako język liturgiczny i naukowy.

Wulgarna łacina, zwana także późną łaciną, składała się z różnych dialektów, którymi mówiono w prowincjach Cesarstwa Rzymskiego. Ta mówiona łacina dała początek językom romańskim, w tym hiszpańskiemu, francuskiemu, galicyjskiemu, friulijskiemu, włoskiemu, portugalskiemu, rumuńskiemu, katalońskiemu, korsykańskiemu i wielu innym.

Obecnie jest uważany za język martwy, czyli nie posiada native speakerów. Jednak nadal jest używany w religii katolickiej, prawie i nauce, szczególnie w nomenklaturze flory i fauny.

Tradycje urodzinowe w starożytnym Rzymie

Pierwsze wzmianki o obchodach urodzin sięgają starożytnego Egiptu, a później starożytnej Grecji. Obchodzili go również Rzymianie, którzy przejęli wiele greckich tradycji i obrzędów.

W urodziny najważniejszych osobistości, takich jak cesarze, odbywały się huczne bankiety, parady publiczne, walki gladiatorów i przedstawienia teatralne.

Reszta ludności obchodziła urodziny w gronie rodziny, chociaż obchodzono również urodziny bliskich przyjaciół i patronów. Przygotowano bankiety i okrągły tort w kształcie księżyca, nawiązujący do bogini księżyca i łowów Diany. Złożono też życzenia przy świecach i wysłano zaproszenia dla bliskich do udziału w uroczystości. Obchody urodzin obejmowały również ofiary i modlitwy do dżinów i bogów, którzy chronili rodzinę.

Ponadto uhonorowany otrzymał upominek, którego wartość była zróżnicowana w zależności od jego wieku. Mogą to być biżuteria, kamienie szlachetne, ubrania lub inne przedmioty. Najbogatsze rodziny zatrudniały tancerzy i muzyków do zabawiania gości.

W przeciwieństwie do obecnych urodzin, w starożytnym Rzymie urodziny osoby obchodzono zwykle nie w konkretnej dacie jego urodzin, ale pierwszego dnia miesiąca, w którym się urodził.

Urodziny były również tematem różnych elegii, wierszy i inskrypcji. Na przykład rzymski pisarz i gramatyk Censorinus napisał De Die Natali jako prezent urodzinowy dla swojego patrona Kwintusa Cereliusza.

Wraz z nadejściem chrześcijaństwa, zamiast urodzin, ważniejsze stały się obchody rocznic świętych. W IV wieku naszej ery. C. papież Juliusz I ustanowił dzień 25 grudnia jako Natalis solis invicti, dzień narodzin Jezusa, a tym samym obchody Bożego Narodzenia, najważniejsze urodziny chrześcijaństwa.

dzień oczyszczenia

Innym rzymskim świętem związanym z urodzinami był „dzień oczyszczenia” czyli Dies lustricus . Rytuał ten odprawiano ósmego dnia po narodzinach dziewczynek i dziewiątego dnia po narodzinach chłopców. W pewnym sensie był to sposób na świętowanie przeżycia noworodków, ponieważ w starożytnym Rzymie śmiertelność niemowląt była bardzo wysoka. Ten dzień oznaczał również wejście nowej osoby do społeczeństwa.

W dniu oczyszczenia noworodkowi nadano imię, które miało określić jego przeznaczenie. Otrzymał również medalion z amuletem ochronnym.

4 sposoby na powiedzenie „Wszystkiego najlepszego” po łacinie – wikiHow

Oprócz uroczystości, w starożytnym Rzymie zwyczajem było również używanie różnych zwrotów łacińskich, aby życzyć uhonorowanemu wszystkiego najlepszego. Niektórzy z nich są:

  • Felix dies natalis : To wyrażenie oznacza „wszystkiego najlepszego”. Po łacinie felix oznacza „szczęśliwy”, a dies natalis oznacza „urodziny”. Inną odmianą tego wyrażenia może być: felicem diem natalem .
  • Dies natalis felix tibi sit : to wyrażenie oznacza „wszystkiego najlepszego z okazji urodzin”. Składa się z dies natalis , co oznacza „urodziny”; felix , co oznacza „szczęśliwy”; tibi , co oznacza „dla ciebie”; i usiądź , co tłumaczy się jako „niech będzie”. Odmianą tego wyrażenia może być: felix sit natalis dies .
  • Natalis laetus tibi : to wyrażenie oznaczające „wszystkiego najlepszego z okazji urodzin”.
  • Beatum diem natalem : to wyrażenie dosłownie oznacza „wszystkiego najlepszego” i zawiera synonim słowa felix , beatum , co oznacza „szczęśliwy”.

Inne sposoby powiedzenia „wszystkiego najlepszego” po łacinie

Oprócz wymienionych wyrażeń istnieją inne sposoby składania życzeń urodzinowych lub wysyłania życzeń po łacinie:

  • Habeas felicitatem in die natus brzmi dosłownie: „Bądź szczęśliwy w dniu swoich narodzin”.
  • Fortuna dies natalis : „szczęśliwe urodziny”.
  • Ad multos annos : dosłownie oznacza „do wielu lat” i jest zwrotem, który tłumaczy się jako „obyś żył wiele lat”.

Bibliografia

  • Marqués González NF Niech bogowie nam dopomogą!: Religie, obrzędy i przesądy starożytnego Rzymu . (2021). Hiszpania. Espaza.
  • Espinos, J.; Vilar, M.; Masia, P.; Sánchez, D. Tak żyli w starożytnym Rzymie: Dziedzictwo, które przetrwało. (2010). Hiszpania. Grupa Anaya.
  • Wok. Podstawowy słownik łaciński. Latynosko-hiszpański/hiszpańsko-latynoski. (2016). Hiszpania. Redakcja Vox.
-Reklama-

mm
Cecilia Martinez (B.S.)
Cecilia Martinez (Licenciada en Humanidades) - AUTORA. Redactora. Divulgadora cultural y científica.

Artículos relacionados