Psychologia: czym jest samoświadomość

Artículo revisado y aprobado por nuestro equipo editorial, siguiendo los criterios de redacción y edición de YuBrain.


Obraz siebie to sposób, w jaki postrzegamy siebie i obejmuje:

  • Nasza wiedza fizyczna, czyli to, co wiemy o sobie fizycznie: na przykład kolor naszych włosów i oczu oraz inne cechy ciała.
  • Nasze role społeczne, takie jak mąż, brat, matka, lekarz, nauczyciel itp.
  • Nasze cechy osobowości: towarzyska, poważna, przyjacielska, nieśmiała.

Jednak obraz, jaki mamy o sobie, nie zawsze odpowiada rzeczywistości. W niektórych przypadkach ludzie mają przesadne postrzeganie jednej lub więcej swoich cech. Wrażenia te mogą być pozytywne lub negatywne. Nawet osoba może mieć bardziej pozytywny pogląd na pewne aspekty siebie i bardziej negatywny pogląd na niektóre aspekty innych.

Poczucie własnej wartości

Poczucie własnej wartości to wartość, jaką sobie przypisujemy. Poziom samooceny zależy od tego, jak siebie oceniamy. W tych ocenach zawarte są nasze osobiste porównania z innymi, a także odpowiedzi, które otrzymujemy od innych.

Kiedy porównujemy się z innymi i stwierdzamy, że jesteśmy w czymś lepsi lub że ludzie pozytywnie reagują na coś, co robimy lub mówimy, nasze poczucie własnej wartości w tym obszarze rośnie. Podobnie, gdy porównanie jest negatywne, nasze poczucie własnej wartości spada. Możliwe jest posiadanie wysokiej samooceny w pewnych obszarach, takich jak nauka, i niskiej samooceny w innych, takich jak relacje osobiste.

idealna ja

Idealne ja jest tym, czym chcielibyśmy być. Obraz siebie i ja idealne mogą być zgodne lub niespójne. Często występują różnice między obrazem siebie a ja idealnym. Różnice te mogą negatywnie wpływać na samoocenę. Zgodność między obrazem siebie a obrazem Ja idealnego wskazuje, że oba te obrazy prawie całkowicie się pokrywają. Chociaż osiągnięcie idealnej zgodności jest trudne, jeśli nie niemożliwe, większa zgodność między obrazem siebie a ja idealnym pozwoli na samorealizację.

Zamiast tego niezgodność między obrazem siebie a ja idealnym wskazuje, że istnieje rozbieżność między sobą a własnymi doświadczeniami, co powoduje wewnętrzny zamęt, zwany także dysonansem poznawczym, który uniemożliwia samorealizację .

Inne funkcje

Samoocena charakteryzuje się również różnorodnością. Wszyscy mamy różne wyobrażenia o sobie. Niektóre z nich są ledwo powiązane lub sprzeczne. Nie sprawia nam to jednak żadnego problemu, ponieważ w danym momencie jesteśmy świadomi tylko części naszej samoświadomości.

Ponadto koncepcja siebie składa się z kilku schematów siebie . Schematy Ja to indywidualne koncepcje określonego aspektu Ja. Na przykład jedna osoba może uważać się za zorganizowaną, inna za zdezorganizowaną, a trzecia osoba może nie mieć zdania na temat tego, czy jest zorganizowana, czy zdezorganizowana.

Nasze schematy są plastyczne. Dlatego też w danym momencie nasza samoocena może zależeć od sytuacji społecznych, w jakich się znajdujemy oraz od reakcji, jaką otrzymujemy od otoczenia. Możliwe, że w takich momentach niektóre aspekty są podkreślane zamiast innych. Na przykład trzynastolatek może uświadomić sobie swój wiek, jeśli znajdzie się w grupie starszych osób. Z drugiej strony, jeśli jesteś w grupie innych nastolatków, rzadziej będziesz myślał o swoim wieku.

Ponadto naszą samoocenę można zmodyfikować, wykonując ćwiczenie polegające na przypominaniu sobie momentu, w którym zachowaliśmy się w określony sposób.

Rozwój koncepcji siebie

Poczucie własnej wartości zaczyna się rozwijać we wczesnym dzieciństwie i trwa przez całe życie. Jednak to między wczesnym dzieciństwem a okresem dojrzewania poczucie własnej wartości doświadcza największego wzrostu.

Rozwój schematu i obrazu siebie ma korzenie poznawcze i motywacyjne. Ogólnie rzecz biorąc, przetwarzamy informacje o sobie głębiej niż inne rodzaje informacji. Zgodnie z teorią samooceny, samowiedzę zdobywamy w taki sam sposób, w jaki zdobywamy wiedzę o innych: obserwujemy swoje zachowanie i wyciągamy wnioski na temat tego, kim jesteśmy, z tego, co zauważamy.

Etapy rozwoju koncepcji siebie

Obraz siebie rozwija się na różnych etapach życia w następujący sposób:

  • W wieku 2 lat: Dzieci zaczynają odróżniać się od innych.
  • Pomiędzy 3 a 4 rokiem życia: Dzieci rozumieją, że są oddzielnymi i wyjątkowymi istotami. Na tym etapie obraz samego siebie dziecka ma głównie charakter opisowy. Zwykle opiera się na cechach fizycznych lub określonych szczegółach. Zwiększa uwagę na własne możliwości.
  • W wieku 6 lat: Są już w stanie skutecznie komunikować, czego chcą i potrzebują, i mogą różnicować się w grupy społeczne.
  • Między 7 a 11 rokiem życia: Zaczynają porównywać społeczne i zastanawiać się, jak są postrzegani przez innych. Na tym etapie opisy samych dzieci stają się bardziej abstrakcyjne, obejmują raczej zdolności niż tylko konkretne szczegóły. Obraz siebie i idealne Ja zaczynają się rozwijać.
  • Dojrzewanie: jest to najważniejszy okres dla rozwoju samoświadomości. Obraz siebie ukształtowany w okresie dojrzewania jest często podstawą obrazu siebie na resztę życia. W okresie dojrzewania ludzie doświadczają różnych sposobów postrzegania siebie oraz różnych ról i postaci. Na tym etapie na samoocenę nastolatków wpływają sukcesy w obszarach, które cenią, oraz reakcje innych. Aprobata i sukces mogą przyczynić się do rozwoju wyższej samooceny i silniejszej samooceny w życiu dorosłym.

Co motywuje samopoznanie

Samopoznanie jest procesem selektywnym. Istnieją trzy ważne motywacje do poszukiwania samowiedzy i rozwijania samoświadomości:

  1. Chęć odkrycia prawdy o sobie, niezależnie od tego, co się znajdzie.
  2. Pragnienie znalezienia korzystnych informacji, które umożliwią osobisty rozwój.
  3. Chęć potwierdzenia tego, w co się już wierzy na swój temat.

Bibliografia

  • dk. Jak działa psychologia . (2019). Hiszpania. dk.
  • Lenz, V. Psychologia rozwojowa. Podstawy. (2021).
  • Baumeister, RF Jaźń. Zaawansowana psychologia społeczna: stan nauki . (2010). Oxford University Press. Pod redakcją Roya F. Baumeistera i Eli J. Finkela.
-Reklama-

mm
Cecilia Martinez (B.S.)
Cecilia Martinez (Licenciada en Humanidades) - AUTORA. Redactora. Divulgadora cultural y científica.

Artículos relacionados