Sarah Josepha Hale: rozszerzenie praw kobiet i autorytetu moralnego

Artículo revisado y aprobado por nuestro equipo editorial, siguiendo los criterios de redacción y edición de YuBrain.


zawód . Była redaktorką, pisarką i propagatorką edukacji kobiet.

Znana jest również jako Sarah Josepha Buell Hale lub SJ Hale.

Biografia Sarah Josepha Hale

Jej oryginalne imię brzmiało Sarah Josepha Buell; Urodził się w Newport w stanie New Hampshire w Stanach Zjednoczonych w 1788 roku. Jego ojciec, kapitan Buell, walczył w amerykańskiej wojnie o niepodległość. On i jego żona Martha Whittlesey przeprowadzili się po wojnie do New Hampshire, gdzie osiedlili się na farmie należącej do jego dziadka. Sara się tam urodziła; była trzecią córką rodziny Buellów.

Edukacja

Matka Sary była jej pierwszą nauczycielką, przekazując córce miłość do książek i zaangażowanie w podstawową edukację kobiet, aby wykształcić ich rodziny. Kiedy starszy brat Sary, Horatio, przebywał w Dartmouth, spędzał wakacje w domu, ucząc Sarah tych samych przedmiotów, które zdawał: łaciny, filozofii, geografii i literatury. Sarah uzyskała w ten sposób wykształcenie równoważne z wykształceniem uniwersyteckim; w tamtych czasach kobiety nie były przyjmowane na uniwersytety.

W latach 1806-1813 wykorzystywała swoje nieformalne wykształcenie jako nauczycielka w prywatnej szkole dla chłopców i dziewcząt w pobliżu jej domu, w czasie, gdy nauczało niewiele kobiet.

Małżeństwo

W październiku 1813 Sarah wyszła za mąż za młodego prawnika, Davida Hale’a. David kontynuował szkolenie Sarah, prowadząc ją w nauce takich przedmiotów, jak francuski i botanika. Sarah i David studiowali i czytali razem w nocy. David zachęcił ją również do pisania dla lokalnej publikacji; Później Sarah doceniła pomoc Dawida w nadaniu jasności jej tekstom. Mieli czworo dzieci, a Sarah była w piątej ciąży, kiedy David Hale zmarł na zapalenie płuc w 1822 roku. Do końca życia nosiła się na czarno na cześć męża.

Młoda wdowa, mająca wówczas 34 lata, musiała wychowywać pięcioro dzieci, nie mając wystarczających środków finansowych. Sarah chciała, aby jej dzieci miały solidne wykształcenie, więc szukała sposobu na trwałe rozwiązanie swoich problemów finansowych. Koledzy Davida, masoni, pomogli Sarze i jej szwagierce założyć małą firmę sprzedającą kapelusze. Ale nie poszło im dobrze i wkrótce potem musieli go zamknąć.

Jego pierwsze publikacje

Sarah zdecydowała wtedy, że spróbuje zarobić na życie jednym z nielicznych zajęć, które kobiety mogą rozwijać: byciem pisarką. Zaczęła przesyłać swoje teksty do czasopism i gazet, a niektóre artykuły były publikowane pod pseudonimem Cordelia . W 1823 roku, ponownie przy wsparciu miejscowej masonerii, opublikował tomik wierszy Geniusz zapomnienia , który odniósł pewien sukces. W 1826 roku otrzymała nagrodę w wysokości dwudziestu pięciu dolarów od  Boston Spectator and Ladies 'Album za wiersz A Hymn to Charity .

Northwood

W 1827 roku Sarah Josepha Hale opublikowała swoją pierwszą powieść,  Northwood, a Tale of New England. Zarówno recenzje, jak i odbiór społeczny były pozytywne. Powieść opisywała życie rodzinne we wczesnych dniach niepodległości, kontrastując ze sposobem życia na północy i południu Stanów Zjednoczonych. Odniósł się do kwestii niewolnictwa, które Hale nazwał później „ plamą na naszym charakterze narodowym ” ( plama na naszej tożsamości narodowej) oraz narastające napięcia gospodarcze między dwiema częściami kraju. Powieść wspierała ideę uwolnienia niewolników i odesłania ich z powrotem do Afryki, osiedlając ich w Liberii. W opisie niewolnictwa podkreślił szkody, jakie wyrządziło ono zniewolonym ludziom, ale także odczłowieczenie tych, którzy albo zniewolili innych, albo byli częścią narodu, który dopuszcza niewolnictwo. Northwood  była pierwszą opublikowaną amerykańską powieścią napisaną przez kobietę.

Powieść zwróciła uwagę protestanckiego pastora, wielebnego Johna Laurisa Blake’a.

Redaktor magazynu dla kobiet

Wielebny Blake rozpoczynał wydawanie nowego magazynu dla kobiet w Bostonie. Opublikowano około 20 amerykańskich magazynów i gazet skierowanych do kobiet, ale żaden nie odniósł sukcesu. Blake zatrudnił Sarah Josepha Hale jako redaktor  magazynu dla kobiet. Sarah Hale przeprowadziła się do Bostonu ze swoim najmłodszym synem. Pozostałe dzieci zamieszkały w szkole u krewnych lub osób z internatem. W pensjonacie, w którym przebywał, mieszkał także Oliver Wendell Holmes, ówczesny amerykański lekarz, poeta i powieściopisarz. Zaprzyjaźniła się z większością bostońskiej społeczności literackiej, w tym z siostrami Peabody.

Magazyn był reklamowany jako „… pierwszy magazyn redagowany przez kobietę dla kobiet… albo w Starym, albo w Nowym Świecie ” . W czasopiśmie publikowano poezję, eseje, beletrystykę i inne propozycje literackie.

Pierwszy numer nowego magazynu ukazał się w styczniu 1828 r. Hale wymyśliła magazyn jako sposób na zachęcenie do tego, co nazwała „ poprawą kobiecości ” (później omówiła użycie terminu „ kobieta” w tym kontekście). Hale wykorzystała swoją kolumnę „ The Lady’s Mentor” .), aby wesprzeć tę sprawę. Chciał także promować nową literaturę amerykańską, więc zamiast publikować przedruki autorów brytyjskich, jak to miało miejsce w wielu publikacjach tamtych czasów, wymagał i publikował oryginalne prace pisarzy amerykańskich. Sarah napisała dużą część każdego numeru magazynu, około połowy, w tym eseje i wiersze. Współautorami byli Lydia Maria Child, Lydia Sigourney i Sarah Whitman. W pierwszych numerach Hale napisał nawet kilka listów do magazynu, ukrywając swoją tożsamość.

Zgodnie ze swoją proamerykańską i antybrytyjską (lub ogólnie antyeuropejską) postawą, Sarah Josepha Hale przedkładała prostszy styl ubioru nad ostentacyjną modę europejską i odmówiła umieszczania ilustracji europejskich strojów w swoim magazynie. Nie mogąc przekonać go do swoich poglądów na temat odzieży damskiej, usunął ilustracje modnych ubrań.

« Oddzielne sfery «

Sarah Josepha Hale trzymała się tak zwanych „ odrębnych sfer ”, które postrzegały sferę publiczną i polityczną jako naturalne miejsce mężczyzny, a dom jako naturalne miejsce kobiety. W ramach tej koncepcji Hale wykorzystywał niemal każdy numer  Ladies’ Magazine  do promowania idei poszerzania edukacji i wiedzy kobiet. Sprzeciwiała się jednak udziałowi kobiet w życiu politycznym, takiemu jak prawo do głosowania, argumentując, że kobiety mogą wpływać na sferę publiczną poprzez swoich mężów, nawet w czasie głosowania.

Inne projekty

Podczas swojego zaangażowania w Ladies’ Magazine , który zmienił nazwę na American Ladies’ Magazine  , kiedy odkryła, że ​​istnieje brytyjska publikacja o tej samej nazwie, Sarah Josepha Hale zaangażowała się w inne działania. Pomagała organizować grupy kobiet w celu zbierania funduszy na dokończenie budowy pomnika bitwy pod Bunker Hill w Bostonie, z dumą zauważając, że kobiety były w stanie podnieść to, czego mężczyźni nie byli w stanie. Pomógł także założyć Towarzystwo Pomocy Marynarzom, organizację wspierającą żony i dzieci mężczyzn, którzy zaginęli na morzu.

Publikował prozę i wiersze. Kontynuując ideę komponowania muzyki dla dzieci, wydał tomik wierszy do śpiewania, w tym „ Mary’s Baranek ” , znany dziś jako Mary miała małą owieczkę . Wiersz ten, wraz z innymi z tej książki, był przedrukowywany w wielu innych publikacjach w następnych latach, prawie zawsze bez podania autorstwa. Mary miała małe jagnięzostał opublikowany bez autorstwa w McGuffey’s Reader , skąd wiele amerykańskich dzieci uczyło się go i podobało mu się. Wiele jego późniejszych wierszy zostało również opublikowanych bez autorstwa, w tym publikacje pod redakcją McGuffeya. Popularność jego pierwszego tomiku wierszy skłoniła go do opublikowania kolejnego w 1841 roku.

Lydia Maria Child była od 1826 r. redaktorką magazynu dla dzieci  Juvenile Miscellany. W 1834 r. Child przekazała swoje stanowisko redaktorskie przyjaciółce , Sarah Josepha Hale. Hale redagował magazyn nierozpoznany do 1835 roku, pozostając redaktorem do następnej wiosny, kiedy magazyn został zamknięty.

Redaktor  Godey’s Lady’s Book

Być może z powodu problemów finansowych magazynu, w 1837 roku Louis A. Godey kupił  American Ladies 'Magazine  i połączył go ze swoim własnym magazynem  Lady’s Book,  mianując Sarah Josepha Hale redaktorem literackim. Hale pozostała w Bostonie do 1841 roku, kiedy to jej najmłodszy syn ukończył Harvard. Po pomyślnym spełnieniu swojego celu, jakim było wykształcenie dzieci, przeniosła się do Filadelfii, gdzie magazyn miał swoją siedzibę. Hale całkowicie identyfikował się z magazynem, który został przemianowany na  Godey’s Lady’s Book . Sam Godey był bardzo utalentowanym promotorem i publicystą; Kierownictwo redakcyjne Hale’a wniosło do publikacji jakość i nowoczesną kobiecą wizję.

Tak jak robiła to podczas swojej poprzedniej redakcji, Sarah Josepha Hale nadal płodnie pisała dla magazynu. Jej celem nadal było „ przyczynianie się do moralnej i intelektualnej doskonałości kobiet ”. Nadal publikował oryginalne materiały zamiast przedruków z innych publikacji, zwłaszcza z Europy, jak to zwykle robiły inne czasopisma w tamtym czasie. Dając autorom odpowiednie wynagrodzenie, Hale przyczynił się do rozwoju profesji pisarskiej, czyniąc ją dochodową.

Były pewne zmiany w stosunku do jego poprzedniego doświadczenia w zarządzaniu redakcją. Godey sprzeciwił się publikowaniu w czasopiśmie opinii dotyczących kwestii politycznych lub idei religijnych, chociaż pewna ogólna religijność była ważną częścią wizerunku magazynu. W rzeczywistości Godey zwolnił asystenta redaktora  Godey’s Lady’s Book  za pisanie w innym magazynie przeciw niewolnictwu. Z drugiej strony, chociaż Hale sprzeciwił się, Godey nalegał na włączenie ilustracji modowych, często ręcznie malowanych litografii, co wyróżniało magazyn. Hale pisał o modzie; w 1852 roku wprowadził słowo bieliznajako eufemizm dla bielizny, kiedy pisze o tym, co jest odpowiednie dla amerykańskich kobiet. Obrazy z choinkami pomogły zaszczepić ten zwyczaj w amerykańskich domach klasy średniej.

Wśród pisarzy, którzy przyczynili się do powstania Godey’s Lady’s Book,  byli Lydia Sigourney, Elizabeth Ellet i Carline Lee Hentz. Oprócz prac różnych pisarek, Godey’s Lady’s Book pod kierunkiem Hale’a publikowała teksty takich autorów płci męskiej, jak Edgar Allan Poe, Nathaniel Hawthorne, Washington Irving i Oliver Wendell Holmes. W 1840 roku Lydia Sigourney udała się do Londynu, aby zdać relację ze ślubu królowej Wiktorii; biała suknia ślubna królowej stała się wzorem dla Stanów Zjednoczonych po części dzięki artykułom w Godey’s Lady’s Book .  

Po pewnym czasie Hale skoncentrowała swoją pracę na dwóch działach pisma, „ Wiadomości Literackich ” i „Komisji Redakcyjnej” , gdzie rozwinęła moralną rolę i wpływ kobiet, ich obowiązki, a nawet ich wyższość pod pewnymi względami oraz znaczenie edukacji. kobiet. Promował także poszerzanie możliwości zatrudnienia kobiet, zwłaszcza w dziedzinie medycyny; Hale wspierał Elizabeth Blackwell i jej stanowisko w sprawie szkolenia i praktyki medycznej. Hale również stanowczo popierał prawo własności zamężnych kobiet.

Pismo w 1861 roku osiągnęło 61 000 prenumeratorów, co czyni go pismem tego typu o największym nakładzie w kraju. W 1865 r. jego nakład osiągnął 150 000 egzemplarzy.

Najważniejsze wydarzenia w karierze Sarah Josepha Hale

  • niewolnictwo . Chociaż Sarah Josepha Hale była przeciwna niewolnictwu, nie wspierała amerykańskich działaczy przeciwko niewolnictwu w XIX wieku. W 1852 roku, po tym, jak „Chata wuja Toma” Harriet Beecher Stowe stała się popularna, Northwood ponownie opublikowała swoją książkę  pod tytułem Life North and South : Showing the True Character of Both Lifes Hale była sceptyczna co do możliwości całkowitej emancypacji niewolników, ponieważ nie wierzyła, że ​​biali ludzie mogą sprawiedliwie traktować zniewolonych iw 1853 roku opublikowała Liberia, który proponował repatriację niewolników do Afryki.
  • Głos kobiet . Sarah Josepha Hale nie poparła prawa wyborczego kobiet, ponieważ uważała, że ​​głosowanie odpowiada sferze publicznej, jej zdaniem wyłącznie sferze męskiej. Zamiast tego popierał „ tajny, cichy wpływ kobiet ” ( wpływ na tajne i ciche kobiety ).
  • Edukacja kobiet . Jej wsparcie dla edukacji kobiet miało wpływ na założenie Vassar College i przypisuje się jej sprowadzenie kobiet na uniwersytet. Hale był bliskim przyjacielem Emmy Willard i wspierał Willard’s Troy Female Seminary. Opowiadał się za szkoleniem kobiet do pracy jako nauczycielki w szkołach iw specjalistycznych instytutach wyższego stopnia zwanych normalnymi szkołami. Popierał wychowanie fizyczne jako część edukacji kobiet, sprzeciwiając się tym, którzy uważali, że kobiety są zbyt delikatne na wychowanie fizyczne.
  • Kobieta pracująca . Hale był przekonany i bronił zdolności kobiet do wejścia na rynek pracy i otrzymywania wynagrodzenia.
  • Edukacja dzieci . Przyjaźniąc się z Elizabeth Palmer Peabody, Hale stworzyła żłobek lub przedszkole, w którym zarejestrowała swojego najmłodszego syna. Hale z zainteresowaniem śledził rozwój przedszkoli.
  • Projekty pozyskiwania funduszy . Hale promował i organizował zbiórki pieniędzy na budowę pomnika bitwy Bunker Hill w Bostonie oraz na renowację Mount Vernon, domu George’a Washingtona.
  • Święto Dziękczynienia . Sarah Josepha Hale propagowała pomysł ustanowienia święta narodowego w Święto Dziękczynienia. Po przekonaniu prezydenta Lincolna do ustanowienia tego święta, nadal promował Święto Dziękczynienia jako tożsamość narodową i jednoczące wydarzenie kulturalne. W tym celu opublikował przepisy na indyka, żurawinę, ziemniaki, ostrygi i inne potrawy, które stały się typowe dla święta, wskazując nawet odpowiedni strój na rodzinne Święto Dziękczynienia.
  • jedność narodowa . Święto Dziękczynienia było jednym ze sposobów, w jaki Sarah Josepha Hale promowała pokój i jedność w Stanach Zjednoczonych, jeszcze przed wojną secesyjną, kiedy to pomimo zakazu publikowania artykułów politycznych w Godey’s Lady’s Book publikowała wiersze ukazujące straszliwe skutki  wojny dla dzieci i kobiety.
  • Sprzeciwiał się używaniu terminu kobieta (kobieta), nawiązującego do kobiet; Sklasyfikowałem to jako 2 określenie płci zwierząt » ( zwierzęce określenie płci ). Napisał: „ Kobiety, nie mówcie mi! To mogły być owce! » ( Samice, rzeczywiście! Mogły to być owce! ). Przekonała Matthew Vassara i stan Nowy Jork do zmiany nazwy z Vassar female College na Vassar College .
  • Pisząc o  rozszerzeniu praw kobiet i autorytetu moralnego , posunęła się nawet do stwierdzenia, że ​​mężczyźni są źli, a kobiety dobre z natury, a misją kobiet jest niesienie mężczyźnie ich dobra.

Inne publikacje

Produkcja literacka Sarah Josepha Hale wykraczała poza jej udział w czasopismach. Publikował własne wiersze i redagował antologie poetyckie. W 1837 i 1850 redagowała i wydawała antologie poezji zawierające wiersze Amerykanek i Brytyjek. Zbiór z 1850 r. liczył 600 stron.

Niektóre z jego książek, zwłaszcza między 1830 a 1850 rokiem, były wydawane jako książki podarunkowe, co jest coraz bardziej popularnym zwyczajem świątecznym. Wydawał także książki kucharskie i poradniki dla domu.

Jego najpopularniejszą książką był  Tłumacz Flory ( La interprete de Flora ); Po raz pierwszy opublikowana w 1832 roku, była to książka prezentowa z ilustracjami kwiatów i poezji. Do czasu zmiany nazwy w 1848 r. miał czternaście wydań, a do 1860 r. miał jeszcze trzy wydania.

Według Sarah Josepha Hale jej najważniejszym wkładem była 900-stronicowa książka zawierająca ponad 1500 krótkich biografii kobiet o znaczeniu historycznym, Women’s Record: Sketches of Distiguished Women . Książka została po raz pierwszy opublikowana w 1853 roku i przeszła kilka poprawek.

Jego ostatnie lata i śmierć

Córka Sary, Josepha, prowadziła szkołę dla dziewcząt w Filadelfii od 1857 roku aż do swojej śmierci w 1863 roku.

W późniejszych latach Hale musiał walczyć z oskarżeniami o plagiat wiersza Mary’s Lamb . Ostatnie oskarżenie padło dwa lata po jego śmierci, w 1879 roku; w wyjaśnieniu sytuacji pomógł list, który Sarah Josepha Hale przesłała swojej córce w sprawie jego autorstwa, napisany na kilka dni przed śmiercią. Chociaż nie wszyscy się zgodzili, większość ekspertów zgadza się, że Hale jest autorem znanego wiersza.

Sarah Josepha Hale przeszła na emeryturę w grudniu 1877 roku, w wieku 89 lat, z ostatnim artykułem w  Godey’s Lady’s Book  , aby uczcić jej 50-lecie pracy jako redaktorka magazynu. Thomas Edison , również w 1877 roku, nagrał pierwsze przemówienie na fonografie, używając wiersza Hale’a Mary’s Lamb .

Hale nadal mieszkał w Filadelfii i zmarł niecałe dwa lata później w swoim domu. Została pochowana na cmentarzu Laurel Hill w Filadelfii.

Magazyn był wydawany do 1898 roku pod rządami nowego właściciela, ale nie odniósł już takiego sukcesu, jak pod rządami Hale’a i Godeya.

Źródła

  • Dubois, Muriel L. Tono Moje rodaczki: Życie Sarah Josepha Jalo . Bedfored, New Hampshire: Apprentice Shop Books, 2006. ISBN 978-0-9723410-1-1 .
  • OKKER, Patrycja. Nasi siostrzani wydawcy: Sarah J. Jalo i tradycja dziewiętnastowiecznych wydawców amerykańskich kobiet . Ateny, Georgia: University of Georgia Press, 1995.
-Reklama-

mm
Sergio Ribeiro Guevara (Ph.D.)
(Doctor en Ingeniería) - COLABORADOR. Divulgador científico. Ingeniero físico nuclear.

Artículos relacionados