Czym jest dramat? Definicja i przykłady

Artículo revisado y aprobado por nuestro equipo editorial, siguiendo los criterios de redacción y edición de YuBrain.


Dramat to forma literacka oparta na przedstawieniu fikcyjnych lub rzeczywistych wydarzeń poprzez wykonanie pisemnego dialogu, w formie prozy lub poezji. Dramat może być wystawiony na scenie, w filmie lub w radiu. Nazywa się je często dramatami, a ich twórców określa się mianem „dramaturgów”.

Dramat jako forma literacka zaczął się rozwijać w czasach Arystotelesa, w roku 335 pne. Termin „dramat” pochodzi od greckich słów δρᾶμα (akt, przedstawienie) i δράω (działać, robić). Dwie maski, które przedstawiają dramat, śmiejącą się i płaczącą twarz, symbolizują dwie starożytne greckie muzy: Talię, muzę komedii i Melpomene, muzę tragedii.

istota dramatu 

Dramatopisarze starają się generować napięcie w publiczności w sposób progresywny, w miarę rozwoju dzieła, wzbudzając w widzu uczucie oczekiwania. Dramatyczne napięcie narasta, gdy widzowie zastanawiają się, co będzie dalej? . Na przykład w przypadku rozwoju tajemniczej sytuacji napięcie narasta przez całą fabułę, aż do ujawnienia ekscytującego lub nieoczekiwanego faktu.

Napięcie dramatu ma być utrzymane tak, aby widz antycypował rozwój akcji; Na przykład w starożytnej greckiej tragedii  Król Edyp widzowie pytają: czy Edyp zda sobie sprawę, że zabijając ojca i sypiając z matką, spowodował zarazę, która zniszczyła jego miasto, i co z tym zrobi? W Hamlecie Szekspira pojawia się pytanie: czy książę Hamlet pomści śmierć ojca i pozbędzie się ducha oraz wizji latających sztyletów, mordując antagonistę sztuki, Klaudiusza?

Dramat w dużej mierze opiera się na dialogu, aby publiczność była na bieżąco z uczuciami, osobowościami, motywacjami i planami bohaterów. Publiczność widzi, jak bohaterowie dramatu przeżywają swoje doświadczenia, bez żadnych wyjaśnień ze strony autora, więc dramatopisarze czasami tworzą dramatyczne napięcie, każąc swoim bohaterom wygłaszać monologi.

różne formy dramatu

Przedstawienia dramatyczne są podzielone na kategorie w zależności od nastroju, jaki wywołują u widza, w zależności od ich tonu lub w zależności od działań przedstawionych w fabule. Poniżej opisano niektóre rodzaje dramatów.

  • komedia . Komedia ma rozśmieszyć widzów i zazwyczaj kończy się happy endem. Komedia przedstawia niecodzienne postacie w nietypowych sytuacjach, robiące i mówiące zabawne rzeczy. Komedia może mieć również charakter sarkastyczny, wyśmiewając poważne tematy. Istnieje kilka podgatunków komedii: komedia romantyczna, komedia sentymentalna, komedia kostiumowa i komedia tragiczna. W tym ostatnim podgatunku bohaterowie podchodzą do tragedii z humorem, aby doprowadzić poważne sytuacje do szczęśliwego zakończenia.
  • tragedia . Zbudowana na transcendentnych i wstrząsających tematach tragedia przedstawia śmierć, katastrofę i ludzkie cierpienie w godny i przemyślany sposób. Tragedia rzadko kończy się happy endem. Postacie w tragedii, takie jak Hamlet Szekspira, są nękane niefortunnymi wadami, które ostatecznie prowadzą do nieszczęścia.
  • farsa . Farsa to forma przesadnej lub absurdalnej komedii. Farsa to gatunek dramatu bez sensu, w którym bohaterowie przesadzają i odgrywają sceny groteskowego lub czarnego humoru. Przykładami farsy są sztuka  Czekając na Godota Samuela Becketta, Zemsta Don Mendo Pedro Muñoza Seca oraz nakręcony w 1980 roku film Lotnisko , którego scenariusz napisał Jim Abrahams.
Najsłynniejsza zemsta portuense obraca sto lat śmiechu i wierszy
Aktor Fernando Fernán Gómez w „Zemście Don Mendo ”.
  • Melodramat  Jest przesadną formą dramatu. Melodramaty przedstawiają klasyczne postacie bez niuansów, przedstawiane jako bohaterowie, bohaterki i złoczyńcy w obliczu niezwykłych, romantycznych, a czasem niebezpiecznych sytuacji. Dwa przykłady melodramatu to sztuka Tennessee Williamsa  Kotka na gorącym blaszanym dachu i klasyczny film romantyczny z czasów wojny secesyjnej  Przeminęło z wiatrem , oparty na powieści Margaret Mitchell.
  • opera . Ten wszechstronny gatunek dramatu łączy dramat, dialogi, muzykę i taniec, tworząc wielkie tragedie lub komedie, w których bohaterowie wyrażają swoje uczucia i intencje poprzez piosenki zamiast dialogów. Tłumacze muszą być jednocześnie aktorami i śpiewakami. Przykładami opery są tragiczna  La Boheme Giacomo Pucciniego i komedia Falstaff Giuseppe Verdiego.
  • dokumentalny . Stosunkowo nowym gatunkiem dramatu są dramaty dokumentalne, dramatyczne rekonstrukcje wydarzeń historycznych lub sytuacji niefikcyjnych. Ten gatunek dramatu jest reprezentowany najlepiej w kinie i telewizji. Filmy Apollo 13   i  12 Years a Slave , oparte na autobiografii napisanej przez Solomona Northupa, są przykładami dramatu dokumentalnego.

komedia i tragedia

Chyba nie ma dwóch dzieł lepiej oddających zestawienie masek dramatu, komedii i tragedii niż te dwa klasyki Williama Szekspira, Sen nocy letniej oraz Romeo i Julia .

Sen nocy letniej
Sen o letniej nocy

W swojej komedii romantycznej  Sen nocy letniej Szekspir porusza jeden ze swoich ulubionych tematów, „miłość zwycięża wszystko”, z odrobiną humoru. Dzięki serii nieprzewidywalnych komediowych sytuacji młode pary zakochują się i rozpadają, zmagając się ze słabościami miłości, ich równie przezabawnymi problemami z prawdziwego świata magicznie rozwiązanymi przez psotnego goblina o imieniu Puck. W szczęśliwym zakończeniu Szekspira starzy wrogowie szybko stają się przyjaciółmi, a prawdziwi kochankowie spotykają się, by żyć długo i szczęśliwie. Sen nocy letniej  jest cytowany jako przykład tego, jak dramatopisarze wykorzystują odwieczny konflikt między miłością a konwencjami społecznymi jako źródło humoru.

W niezapomnianej tragedii Szekspira „  Romeo i Julia” młodzi kochankowie nie doświadczają szczęścia.. Pozostaje jednym z najczęściej wykonywanych dzieł w historii. Miłość między Romeo i Julią jest skazana na porażkę z powodu zaciekłej waśni między ich rodzinami Veronese, Montekich i Kapuletów. W noc poprzedzającą potajemny ślub kochanków Romeo zabija w pojedynku kuzynkę Julii, a Julia udaje własną śmierć, aby rodzice nie zmusili jej do poślubienia przyjaciela rodziny. Nieświadomy planu Julii Romeo odwiedza jej grób i wierząc, że nie żyje, popełnia samobójstwo. Kiedy Julia budzi się i dowiaduje się o śmierci Romea, Julia również popełnia samobójstwo. Wykorzystując technikę zmiany nastrojów między nadzieją a rozpaczą, Szekspir tworzy przejmujące dramatyczne napięcie w Romeo i Julii .

Źródła

  • Banham, Martin, wyd. 1998.  The Cambridge Guide to Theatre.  Wydawnictwo Uniwersytetu Cambridge. ISBN 0-521-43437-8 .
  • Carlson, Marvin. 1993.  Teorie teatru: przegląd historyczny i krytyczny od Greków do współczesności.  Wydawnictwo Uniwersytetu Cornell
  • Worthen, WB  The Wadsworth Anthology of Drama.  Heinle i Heinle, 1999. ISBN-13: 978-0495903239
-Reklama-

mm
Sergio Ribeiro Guevara (Ph.D.)
(Doctor en Ingeniería) - COLABORADOR. Divulgador científico. Ingeniero físico nuclear.
Poprzedni artykuł
Następny artykuł

Artículos relacionados