kolumna dorycka

Artículo revisado y aprobado por nuestro equipo editorial, siguiendo los criterios de redacción y edición de YuBrain.


W architekturze termin porządek jest bardzo powszechny i ​​obejmuje każdy z różnych stylów architektury klasycznej lub neoklasycznej. Style te są definiowane przez konkretny typ słupa i wykończenia używanego jako podstawowa jednostka twojego systemu architektonicznego.

Na początku starożytnej Grecji rozwinęły się trzy porządki architektoniczne, wśród nich dorycki, wyróżniający się w historii architektury. Jego projekty powstały w zachodnim regionie doryckim w Grecji około VI wieku pne i były używane w tym kraju do 100 roku pne.

Tak więc kolumna dorycka jest częścią jednego z pięciu porządków architektury klasycznej. Podobnie przedstawia jeden z najważniejszych momentów w konstrukcji monumentalnej: przejście i zmianę w wykorzystaniu materiałów. Na początku używano materiałów przejściowych, takich jak drewno. Wraz z tym zamówieniem wprowadzono użycie trwałych materiałów, takich jak kamień.

Kolumna dorycka ma prostą konstrukcję. W rzeczywistości znacznie prostsze niż późniejsze style kolumn jońskich i korynckich. Dorycki charakteryzuje się tym, że jest kolumną z prostym i zaokrąglonym kapitelem u góry. Wał jest ciężki i karbowany lub czasami ma gładką kolumnę i nie ma podstawy. Kolumna dorycka jest również szersza i cięższa niż jońska i koryncka, dlatego często kojarzy się z siłą, a czasem męskością.

Wierząc, że kolumna dorycka była najbardziej nośna, starożytni budowniczowie używali jej do najniższego poziomu wielopiętrowych budynków. Chociaż kolumny jońskie i korynckie były bardziej smukłe, były zarezerwowane dla wyższych poziomów.

Charakterystyka kolumny doryckiej

  • Jak wspomniano, grecki porządek dorycki charakteryzuje się lekko stożkową kolumną. Jest to ten, który ma najmniejszą wysokość w porównaniu z innymi rzędami. Łącznie ze stolicą ma tylko cztery do ośmiu dolnych średnic.
  • Doryckie formy greckie nie mają jednej podstawy. Zamiast tego spoczywają bezpośrednio na stylobacie. Jednak w późniejszych formach porządku doryckiego zastosowano konwencjonalny cokół i podstawę byka.
  • Trzon kolumny doryckiej, jeśli jest karbowany, zawiera dwadzieścia płytkich rowków.
  • Kapitel natomiast tworzy szyjka prosta, wysunięty stopień, wypukłe i kwadratowe liczydło.
  • Część lub sekcja fryzu zwykle się wyróżnia, ponieważ zwykle składa się z wystających tryglifów, które przeplatają się ze złożonymi kwadratowymi panelami. Te ostatnie nazywane są metopami i mogą być gładkie lub rzeźbione z rzeźbionymi płaskorzeźbami.

Rzymskie formy porządku doryckiego mają mniejsze proporcje niż greckie, a także jaśniejszy wygląd niż wspomniane kolumny greckiego porządku doryckiego.

Budynki zbudowane z kolumn doryckich

Ponieważ kolumna dorycka została wynaleziona i rozwinięta w starożytnej Grecji, to właśnie w tym kraju można znaleźć ruiny tak zwanej architektury klasycznej . Wiele budynków w starożytnej Grecji i Rzymie jest doryckich. W późniejszych czasach powstało wiele budowli z kolumnami doryckimi. Symetryczne rzędy tych kolumn zostały umieszczone z matematyczną precyzją, w strukturach, które były i nadal są emblematyczne.

Zobaczmy kilka przykładów budynków porządku doryckiego:

  • Zbudowany między 447 pne a 432 pne Partenon, położony na Akropolu w Atenach, stał się międzynarodowym symbolem cywilizacji greckiej, a także ikonicznym przykładem stylu kolumnowego porządku doryckiego. W pobliżu znajduje się Erechtheion, świątynia zbudowana na cześć greckiego bohatera Ericthoniusa. Kolumny doryckie, które wciąż stoją, wyróżniają się elegancją i pięknem.
  • Świątynia Selinunte na Sycylii, zbudowana w 550 roku p.n.e., posiada siedemnaście kolumn po bokach i dodatkowy rząd znajdujący się na wschodnim krańcu. Struktura ta ma przybliżoną wysokość dwunastu metrów. Podobnie świątynia Hefajstosa lub Hefajstiona i świątynia Posejdona są odpowiednimi przykładami porządku doryckiego. Pierwsza, zbudowana w 449 rpne, miała trzydzieści cztery kolumny i uważa się, że jej budowa zajęła ponad trzydzieści lat. Drugi, który miał trzydzieści osiem kolumn, z których tylko szesnaście stoi, był w większości wykonany z marmuru.

Kilka dzieł architektonicznych porządku doryckiego to obecnie ruiny odwiedzane przez turystów podczas podróży do Grecji i Włoch, gdzie znajduje się większość z nich. Do tych już wymienionych możemy dodać Paestum, starożytne miasto, które zawiera trzy świątynie i było częścią Wielkiej Grecji, helleńskich kolonii południowych Włoch. Świątynia Hery jest jedną z najstarszych w Paestum. Hera, żona Zeusa, jest grecką boginią małżeństwa. Jej dobra konserwacja i piękno sprawiają, że jest to jedna z najczęściej odwiedzanych świątyń.

Nowoczesne kreacje z kolumnami doryckimi

Wiele lat później, gdy w okresie renesansu powrócił klasycyzm, architekci tacy jak Andrea Palladio postanowili stworzyć nowoczesne dzieła nawiązujące do architektury starożytnej Grecji. Wśród nich jest Bazylika San Giorgio Maggiore, na której froncie wyróżniają się cztery wspaniałe kolumny doryckie.

Podobnie w XIX i XX wieku wiele neoklasycystycznych budynków na całym świecie było inspirowanych architekturą starożytnej Grecji i Rzymu. Na przykład w Stanach Zjednoczonych kolumny doryckie nadały świetności wielu budynkom, takim jak Federal Hall w Nowym Jorku przy Wall Street 26. To tam zaprzysiężono Jerzego Waszyngtona, pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Podobnie architekt Benjamin Latrobe zaprojektował kolumny doryckie znajdujące się w dawnej Izbie Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych Ameryki. Kolumny doryckie, w sumie czterdzieści, można również znaleźć w krypcie budynku Kapitolu. Są to gładkie kolumny wykonane z piaskowca, podtrzymujące łuki podtrzymujące podłogę rotundy.

Źródła

Zdjęcie Phila Goodwina na Unsplash

-Reklama-

mm
Carolina Posada Osorio (BEd)
(Licenciada en Educación. Licenciada en Comunicación e Informática educativa) -COLABORADORA. Redactora y divulgadora.

Artículos relacionados